Goed zoals je bent

direct het boek in gezogen waarbij eerst een duidelijk tijdsbeeld wordt geschetst. Je ziet jezelf over de kade rennen en het regenwater in je gezicht slaan in combinatie met het zoute zeewater welke brokstukken met zich meebrengt. Dit allemaal bij een meisje welke een verwoede poging doet haar vader te helpen door de lucifers toch te brengen om de vuurtoren aan te maken.
Een verhaal wat gaat over loyaliteit en acceptatie. Het ervaren van warmte en het erkennen van de imperfectie. Waaruit naar voren komt dat als we elkaar accepteren en samenwerken we bergen kunnen verzetten.
Het perspectief van de verteller neemt je mee door het boek en de zoektocht naar geluk een plek waar Vis op zijn plek is en waarin Lampje herenigd kan worden met haar vader. Waarbij hoop en geloof sterker zijn dan angst.
Je een nauwkeurige omschrijving krijgt van de plekken en de verbeelding de rest zelf doet .