Vrijheid. Een wollige geschiedenis

Ik geef toe dat de verwachtingen die ik vooraf had mede bepalend zijn geweest voor de uiteindelijke waardering….maar aangezien het niet mijn gewoonte is om halverwege een boek de pijp aan Maarten te geven, slaakte ik wel een zucht van verlichting dat er toch nog een groot gedeelte van dit werk is gereserveerd voor het notenapparaat en kwam er na 398 pagina’s een einde aan deze opgave. Toegegeven, de ontwikkeling van het begrip ‘vrijheid’ omschrijven door de tijd heen, doe je niet af in een paar bladzijden, maar ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat dit bij vlagen geen ‘woelige’, maar een ‘wollige’ geschiedenis is geworden. Het zou toch mogelijk moeten zijn om wel een aantrekkelijk overzicht te schetsen in pakweg 150 bladzijden? Daar komt nog bij dat zinconstructies en wendingen vaak niet het niveau overstijgen van de gemiddelde eerstejaars geschiedenis. Mijn nekharen gingen meteen al bij de eerste alinea van de inleiding recht overeind staan: de opsomming van vragen, de hoe, wat en waarom formulering en daarop volgend ‘ Dit zijn de vragen die ik in dit boek wil beantwoorden’ deden mij heel erg sterk denken aan mijn propedeusejaar in 1990. De hoop van de studie is dat met het stijgen van het kennisniveau ook de literaire kwaliteiten gaan toenemen. Dat is niet iedereen gegeven en ook in het geval van dit werk niet gelukt; het kan ook aan de vertaling hebben gelegen, maar dit is gewoon niet zo goed geschreven…Maar de algehele waardering is voldoende blijkens het hoge gemiddelde aantal sterren op Hebban en Goodreads en de mooie quotes op de cover en de achterflap van de Volkskrant en De Tijd….en toch had ik beter naar Hans Achterhuis moeten luisteren: ‘Ik vond het vlees noch vis omdat het zowel slechte filosofie als oppervlakkige geschiedenis betreft.’