Wauw…

Dit boek heb ik mogen lezen voor de Hebban leesclub. En wat ben ik blij dat ik hierdoor in aanraking kwam met dit boek.

Het boek gaat over de 15-jarige Jesse die ongeneeslijk ziek is en 29-jarige Alex, een man met weinig tot geen sociale contacten.

In het boek zie je de band tussen Jesse en Alex (en de andere personages) groeien. Ik lees in sommige reviews dat het niet geloofwaardig zou zijn.

Nou ik kan je vertellen, in mijn werk als kinderverpleegkundige heb ik het voorrecht gehad een aantal kinderen/tieners te leren kennen die ongeneeslijk ziek zijn of waren. De kracht die ze hebben en hoe ze voor hun omgeving willen zorgen, dat herkende ik heel erg in dit verhaal. Het was erg mooi beschreven.

Het onderwerp is zwaar. Toch is het luchtig geschreven en leest het boek heerlijk weg. Maar de tissues waren op sommige momenten wel nodig.

Gebeurden er een paar dingen die ik aan zag komen? Jazeker. Maar dit was totaal niet storend. Het verhaal is zo geschreven dat je in een bepaalde flow zit, en hetgeen wat je leest klopt gewoon.

Al met al een prachtig boek. Ik dacht niet dat ik ooit een boek aan mijn favorieten zou toevoegen, maar dit boek heeft de primeur. Ik lees niet veel boeken vaker dan 1x, maar dit boek ga ik zeker nog eens lezen.