Hannahwellens over De kinderverzamelaar

Sabine Thiesler is een Duitse schrijfster die geboren werd in Berlijn 1957 en daar nog steeds gevestigd is. Ze schijft niet alleen boeken, maar was al enkele keren te zien op de nationale tv en in verschillende theaterstukken.
‘De Kinderverzamelaar’ is een boek dat in dezelfde sfeer ligt als de andere boeken die ze schrijft. Het gaat telkens over mensen met een heel duister kantje, en dat is in dit boek niet anders.

Alfred is een seriemoordenaar met een liefde voor kleine, blonde jongens van wie hij het vertrouwen gemakkelijk weet te winnen. Dat is één van zijn sterkste kanten, want niemand aanziet hem om zulke gruwelijke daden te plegen. De moorden zijn in Duitsland een groot mysterie, tot rechercheur Mareike Koswig ontdekt dat er enkele jaren na de laatste moord in Duitsland, zich hetzelfde fenomeen afspeelt in Italië.
Terwijl Mareike Koswig de puzzel probeert op te lossen tussen de seriemoorden in Duitsland en Italië, vertrekt Anne Golombek naar Italië. Daar hoopt ze een hoofdstuk in haar leven af te sluiten; haar zoontje keerde na een namiddag spelen nooit meer terug naar het daar gehuurde vakantiehuisje. Stilaan wordt ze verliefd op een gerenoveerde woning in Valle Coronata die ze koopt van een zekere Enrico. Wat ze niet weet is dat Enrico een duister verleden heeft weet wat er met haar zoontje is gebeurd.

Het boek is geschreven in het hij/zij-perspectief en wisselt vaak van personage dat men volgt. Zo kom je vaak dingen te weten in een hoofdstuk, dat vaak nog niet geweten zijn door het personage in het daaropvolgende hoofdstuk. Dit alles zorgt ervoor dat de spanning wordt opgedreven en je als lezer één enkel doel voor ogen hebt, namelijk doorlezen.
Het boek is opgedeeld in twee grote hoofdstukken: Alfred en Enrico. Aan het begin van deel ‘Enrico’ weet je niet wat zijn band is met Alfred of de andere personages en wat hij daar plots staat te doen. Langzaam maar zeker wordt dit duidelijk en leg je als lezer vanzelf de link door de flashbacks doorheen het verhaal.
Het boek is geschreven in 2006, maar het verhaal speelt zich af tussen 1986 en 2005. Dit verwijst volgens mij naar het aantal onopgeloste onrustwekkende verdwijningen van kinderen die een aanslepende invloed hebben op het leven van de ouders en hoe simpel het soms maar kan zijn voor misdadigers om ongestoord hun leven verder te leiden.
Ik denk dat de belangrijkste boodschap die in het boek zit is om duidelijk te maken dat een seriemoordenaar eender wie kan zijn, zelfs iemand van wie we het niet zouden denken.
Het boek spitst zich niet echt toe tot een bepaalde doelgroep, maar ik zou het niet geschikt noemen voor vrouwen met grote onbezorgdheid.