Stout, grappig, ontroerend en helemaal anders dan alles wat ik ooit las.

Man man man, wat een roman! Ik heb ‘De trein van het zijn’ in een mum van tijd uitgelezen. Ik kon niet stoppen. Gust is zo’n gast die je meteen graag hebt: zit daar met z’n broek op z’n enkels en dan begint het hele circus. Rode onderbroeken en rode beha’s, een conductrice met tieten om van te dromen, een homo-agent die onderbroeken verzamelt… ik heb echt hardop gelachen.
En dan die seks! Niet van dat stiekeme gedoe, nee: recht voor de raap, geil, grappig en toch ook lief. Tussendoor die gedichtjes, geweldig, orgineel! Ik ben normaal geen poëzie-man, maar deze vond ik wel leuk. Soms ondeugend, soms mooi, altijd raak, en met humor.
Het verhaal wordt steeds gekker: van een stilstaande trein naar een orgie op een bijzondere plek. Maar het voelt nooit te veel, het past gewoon in het bizarre verhaal. En dan dat einde, knap gevonden, met verrassende plotwendingen. Ik zat met een glimlach en een traan. Onwaarschijnlijk!
Kortom: stout, grappig, ontroerend en helemaal anders dan alles wat ik ooit las. Als je zin hebt in een boek dat je niet meer loslaat, moet je dit zeker lezen! En die songs op Spotify? Die draai ik nu al een week non-stop. Top!