Recensie Orakelnacht

Raar voor een Auster-fan maar waar: het kon me eerlijk gezegd niet zo bekoren. Toen ik op ongeveer driekwart van het boek was, ben zo'n beetje diagonaal gaan lezen, want Auster kon me niet meer bij de les houden. Het idee van een boek in een boek, een schrijver die schrijft over een schrijver en een manuscript waar hij zich maar niet van kan losweken, is op zich interessant, maar ik raakte op den duur verveeld. Het zal ongetwijfeld iets te maken hebben met de vele (vaak nogal langdradige) voetnoten, die leidden me te veel af. Verder vond ik de personages gewoon niet interessant genoeg. Kreeg maar geen hoogte van die Nick, om maar iemand te noemen, en ook op de ik-persoon, de verteller, kon ik nauwelijks vat krijgen. Heb het boek wel uitgelezen, maar het ging dus niet van harte. Jammer, had er veel meer van verwacht.