Recensie Zuckerman gebonden

Het is geen slecht boek, maar het is op een gegeven moment allemaal te veel.
In 4 delen wordt het leven van Nathan Zuckerman, schrijver, beschreven. In het eerste deel als veelbelovende jonge schrijver, in het tweede deel als succesvolle schrijver die moeite heeft met het succes, in het derde deel de schrijver die ten onder gaat aan pijn en problemen en een epiloog in Praag.
De eerste twee delen heb ik met veel plezier gelezen: hilariteit, zelfspot en absurde situaties: heerlijk.
In het derde deel begon ik me steeds meer te irriteren aan de persoon van Nathan Zuckerman. Er zit te weinig ontwikkeling in zijn persoon: op zijn 40e is hij nog vrijwel dezelfde als op zijn 23e en lijkt niets bij te hebben geleerd.
De complexen van de schrijver: een obsessie met zijn vader, het Jood zijn in Amerika, zijn psychosomatische pijnen, werd me een beetje teveel. De epiloog vind ik er niet erg goed bij de rest passen: het komt voor mij wat uit de lucht vallen. Weliswaar komen een aantal zaken uit de eerste 3 delen terug: het moeilijk om kunnen gaan met erkenning, het schuldcomplex van Amerikaanse Joden aan wie de Tweede Wereldoorlog min of meer voorbij is gegaan, het generatieconflict tussen de Europees Joodse vaders en hun Amerikaans Joodse zonen en de situatie in Oost-Europa ten tijde van het IJzeren Gordijn, het gebied waar veel Amerikaanse Joden oorspronkelijk vandaan komen. Toch komt het een beetje uit de lucht vallen en roept de epiloog vragen op:

• Hoe heeft Zuckerman Sisovsky, voor wie hij naar Praag reist, leren kennen?
• Waarom heeft de schrijver gekozen voor Praag en niet voor Polen? Weliswaar zijn er in Tsjechie iets meer Joodse overleefden geweest dan in Polen waar de achtergrond van Zuckerman ligt, maar ik mis een soort van verklaring/uitleg. Ik vind het gewoon niet goed genoeg uitgewerkt.

Al met al: een aardig tussendoortje, goed geschreven, maar naar mijn smaak 'over the top'. Er zijn veel betere boeken door Philip Roth geschreven.