Paaz

Goed geschreven boek dat een helder inkijk geeft in het leven op
een psychiatrische afdeling van een ziekenhuis. Tijdens het lezen.
leef je behoorlijk mee met de hoofdpersoon en hoop je dat alles
goed komt. Na afloop, blijft er een onvrede hangen: hoe het er aan
toe gaat, geeft mij niet veel hoop voor psychiatrische patiënten:
de bureaucratie, de matige samenwerking tussen psychiaters,
psychologen en verpleegkundigen, het feit dat je weinig keus hebt
in behandelaar, therapievorm e.d. Ik hoop dat ik nooit zover kom,
want ik vrees dat ik er gekker uit zal komen dan in zal gaan:
gedeelde kamers, groepstherapie, soms agressieve medepatiënten,
kortom: de hel.