Recensie Breng alles terug naar huis

De titel van deze roman is een verwijzing naar het album van Bob Dylan: "Bringing it all back home". De schrijver verwijst hiermee naar het gegeven dat elke mens zich gedurende zijn leven nieuwe en onbekende elementen dient eigen te maken en dat deze daarna zo verankerd geraken in je leven alsof ze er steeds zijn geweest. Het verhaal speelt zich af in het Zuid-Italiaanse Bari in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Drie vijftienjarige jongens raken bevriend en ontdekken samen de wereld waarin ze leven, met ouders die alleen maar door geldzucht en carrièredrang gedreven worden. De jongens zijn veelal op zichzelf aangewezen om de wereld te ontdekken. Ze zijn vol verwachting, maar worden geconfronteerd met een realiteit die meer complex en ingewikkelder is dan ze dachten. Tegen de achtergrond van effectieve gebeurtenissen van de jaren ’80 maakt de schrijver de lezer deelgenoot van zijn persoonlijke visie op deze periode.

“Breng alles terug naar huis” laat zich lezen als een filosofische terugblik op een tijdsperiode met als voornaamste vraag: “Wat heeft die steeds toenemende “materiële” welvaart ons nu in feite opgeleverd?”. Weliswaar enkele jaren ouder dan de hoofdpersonages in dit boek ben ik ook een product van deze tijdsperiode, niets was onmogelijk, geen gebrek aan geld, geen honger, meer en steeds maar meer consumptiegoederen,…. Ook ik stel mij regelmatig de vraag wat zijn we er mee opgeschoten op andere gebieden dan enkel het materiële. Ik heb dan ook enorm genoten van de manier waarop Nicola Lagioia deze periode beschrijft; soms cynisch, ironisch, maar met treffend gekozen woorden en prachtige zinnen.Je krijgt het als lezer ook niet allemaal op een schoteltje aangereikt,je moet echt wel eens nadenken over het geschrevene en je eigen inleving-en verbeeldingsvermogen gebruiken.

Het boek is één van de beste die ik dit jaar mocht lezen!