Een hersenloze straf

Het waren drie woorden die het vervolg van Jefferson Winters leven
bepaalden. Toen zijn vader, een veroordeelde seriemoordenaar, een
dodelijke injectie kreeg toegediend, zag hij hem die woorden
uitspreken: ‘Wij zijn hetzelfde’. De briljante geest heeft hij
waarschijnlijk inderdaad van zijn vader geërfd, maar hij gebruikt
zijn bovengemiddelde intelligentie heel anders. Bij de FBI was hij
weliswaar niet op zijn plaats, maar nu reist hij de hele wereld
over om als profiler de politie bij te staan in bijzonder ernstige
zaken. Zoals nu in Londen, waar vrouwen worden ontvoerd,
gevangengehouden en zwaar mishandeld om tenslotte na lobotomie als
kasplantjes vrijgelaten te worden. Terwijl het vijfde slachtoffer
in handen is van de maniak, brengt Winter hem zo goed en zo kwaad
als het gaat in beeld. Wat hem betreft zijn regels niet heilig en
dat zouden ze ook voor inspecteur Mark Hatcher en de mooie
brigadier Sophie Templeton niet moeten zijn. Dat helpt ze zeker
verder om de zaak in een stroomversnelling te brengen. En het zorgt
ook voor de nodige extra spanning in het boek... Een prima debuut!