Toch nog teken van hoop

In het Engelse dorp Port Reuben heeft zich in de loop van de
eenentwintigste eeuw een catastrofe voltrokken. Hoewel de exacte
inhoud van die catastrofe onbenoemd blijft, is de samenleving voor
de inwoners totaal veranderd. Het lijkt misschien grappig dat alle
inwoners daardoor een Joodse achternaam gekregen hebben, maar het
door Jacobson geschetste beeld is allerminst grappig. Wreedheid is
ook na de catastrofe een normale uiting van onvrede gebleven en het
niet genoemde woord met een J (Jood) maakt dat de vergelijking met
de holocaust steeds voelbaar blijft. Maar ondertussen zijn daar ook
Kevern Cohen en Ailinn Solomons. Al direct nadat Ailinn in het dorp
is komen wonen, voelt Kevern zich tot haar aangetrokken. Eenmaal
een stel worden ze een soort symbool van hoop voor de hele
samenleving.