Uitgekotst en afgeschreven

Het lijkt te beginnen als een aanklacht tegen de invloed op het
persoonlijk leven in de voormalige DDR. Maar dat zou te gemakkelijk
zijn. Het leven van Toto wordt er bepaald niet beter op als hij (of
zij) de socialistische heilstaat heeft weten te verlaten.
Troosteloosheid kent geen grenzen, domheid laat zich niet door
grenzen tegenhouden. Als het boek dan toch een aanklacht is, dan is
het tegen de mensheid in het algemeen. Als onbedoeld product van
iemand aan de zelfkant van de maatschappij, laat Toto zich brengen
waar diverse winden hem (of haar) voeren. Waar Toto de omgeving en
de medemens vaak met een opmerkelijke onbevangenheid tegemoet lijkt
te treden, heeft de buitenwereld steevast weinig op met iemand die
maar moeilijk in het juiste hokje te plaatsen is. Pijnlijk dat jij
als lezer ook bij die buitenwereld hoort!