'Ik reis alleen' leest als rijdende trein

IK REIS ALLEEN is een oorspronkelijk Noorse thriller en het debuut van Samuel Bjørk. Hierin beschrijft hij dat een kindermoordenaar jonge meisjes rooft en ombrengt. Het hele land is in rep en roer en er wordt alles aan gedaan om een volgend slachtoffer te voorkomen. Samuel zet vanaf het begin van het verhaal allerlei lijnen uit die door het boek heen langzaam verbonden worden, waardoor een heel netwerk zichtbaar wordt. Dit vind ik zeer kunstig gedaan. Het personage van waaruit beschreven wordt, wisselt regelmatig. Hierdoor krijg ik situaties en gevoelens mee van verschillende kanten van de onderzochte zaak, dit houdt het boeiend. Ik was erg nieuwsgierig naar de afronding van de zaak, maar ik vond het niet zó spannend dat ik er niet van zou kunnen slapen.
Het verhaal is als een alsmaar rijdende trein, er zit veel vaart in en weinig vertragingen. Dat vind ik prettig lezen omdat ik niet lang hoef te wachten op nieuwe ontwikkelingen. Er is wel spanning, maar ik word niet te lang in spanning gehouden waardoor ik onrustig zou worden. Gedurende het verhaal krijg ik als lezer steeds meer informatie, de oplossing komt steeds dichterbij, … schat zoeken.