Huis van herinneringen

Het verhaal gaat over de bejaarde vrouw Eleanor die naar een verzorgingstehuis moet verhuizen. Voor de verhuizing moeten de spullen eerst worden uitgezocht. Eleanor wil dit zelf doen, omdat ze haar familie hier niet mee wil opzadelen. Uiteindelijk blijkt dit toch niet goed te gaan en krijgt Eleanor hulp van Peter, een vriend van haar kleinzoon. Peter weet Eleanor zover te krijgen om privé zaken te vertellen uit het verleden. Aanleiding hiervoor waren de brieven die ze vonden bij het opruimen.

Het boek geeft een kijkje in het leven van een hoogbejaarde vrouw. De dingen die zij heeft meegemaakt en de meeslependheid hiervan. Uitgangspunt is het verleden van de hoofdpersonage maar wordt ook wel afgewisseld met het nu. Voor mij was het even inkomen, omdat ik het lezen in verledentijd moeilijker maar vind als je eenmaal in het verhaal zit is het wel een fijne schrijfstijl. Vooral de manier waarop de schrijver details, van bijvoorbeeld de omgeving waarin het personage zich bevindt, omschrijft prikkelt mijn fantasie en dat vind ik altijd erg prettig als ik een boek lees.

Dit was voor mij de eerste keer dat ik een boek las van één van de schrijvers van het duo Nikki French. Ik ben een groot fan van het duo en ik wist niet zo goed wat ik van dit boek moest verwachten. Alleen al bij het zien van het boek (het gebruik van kleur en de bloemenprint aan de binnenkant) had ik gelijk al het idee dat dit boek van een heel ander genre zou zijn dan de Nikki French boeken, die vooral een sombere uitstraling hebben.

Ik ben dankzij dit boek nieuwsgierig geworden naar de andere boeken van Nicci Gerrard en ik kan dit boek zeker aanbevelen voor degene die van romans houden. Voor liefhebbers van een ander genre is dit boek toch even wennen maar zeker het lezen waard!