Heerlijk weglezend verhaal

Het contrast kan bijna niet groter zijn tussen de zelfstandige, stadse Nora uit Haarlem en de nuchtere boer Abel uit Twente. Om haar belofte aan haar overleden Oma na te komen, reist Nora af naar Twente om voor vier weken te verblijven in het vakantiehuisje van haar Oma dat ze na haar dood heeft geërfd. Het was echter alleen haar bedoeling om het vakantiehuisje op te knappen en dan nooit meer terug te komen in Twente. Tot ze de bemoeizuchtige buurman Abel ontmoet, die ze in het begin erg irritant vindt maar steeds meer beseft dat ze eigenlijk zijn hulp wel nodig heeft. En hij eigenlijk helemaal niet zo vervelend is als ze dacht maar misschien geschikt voor een ‘zomerromance’ want daarna gaat ze weer naar huis. Nora en Abel zijn beide niet op hun mondje gevallen, wat zorgt voor hilarische dialogen tussen hen beide. Het verhaal heeft me hardop laten lachen maar zorgde soms ook voor tranen. Een heerlijk vermakelijk verhaal om te lezen met ook voldoende diepgang en raakt thema’s als omgaan met pijnlijke gebeurtenissen uit het verleden, eerlijk naar jezelf durven kijken en leren vergeven.