Meer dan een detective

Het boek begint wat ongemakkelijk. De lezer valt struikelend het verhaal binnen over vage beelden en raadselachtige zinnen. Later kon ik sommige prachtige zinnen beter waarderen. Langzamerhand worden alle puzzelstukjes bij elkaar gelegd en verschijnt het gehele plaatje. Eigenlijk is het boek niet echt een detective te noemen, want het is niet zo dat de lezer de moord zelf kan oplossen. Het gaat meer om de verwerking van het verlies van een geliefde en hoe je daar om moet rouwen. “Verdriet nam nooit afscheid.” Beide dames moeten leren omgaan met hun verdriet en daar zit een goede les in voor de lezers. ”Je kunt ervoor kiezen de tijd stil te zetten, maar terwijl jij je stevig vasthoudt aan het verleden, sluipt de hoop voor de toekomst op kousenvoeten voorbij.” En moet je verdriet alleen verwerken of kun je een ander of God daarin toelaten?