Spiegel

Het is knap hoe Kees Postma wijze geestelijke lessen kan verwerken in de verhalen die de mannen elkaar vertellen en de opdrachten die ze tijdens de retraite moeten ondergaan, zonder prekerig over te komen. Situaties worden geweldig uitvergroot en overdreven waardoor ze hilarisch worden, Het spelen met taal en uitdrukkingen sprak me enorm aan. Ook kon ik heel enthousiast worden over het dubbeltje- en kwartjeverhaal en de dubbele betekenis van de uitdrukking dat het kwartje moest vallen.

Voor de meeste christelijke lezers zullen veel zaken herkenbaar zijn, maar de schrijver wijst op kerkelijke verschillen en misstanden zonder iemand te krenken. Toch schuilt er achter de lach een diepe kern van waarheid en zal de lezer en passant door de zelfspot en zelfreflectie van dominee David zijn eigen hart onderzoeken. Het boek is absoluut niet alleen voor uitgebluste voorgangers. De retraite is als een spiegel waar je met plezier in kijkt; niet omdat het je aanstaat wat je ziet, maar omdat het laat zien hoe het kan worden.