Origineel en geloofwaardig

Net na de Tweede Wereldoorlog heeft de Engelse bevolking het moeilijk. In de koudste winter ooit is het bijna onmogelijk aan kolen te komen en het eten is op rantsoen. Een van de hoogtepunten van die tijd is het huwelijk tussen prinses Elizabeth en de Griekse prins Phillip. Ann Hughes en haar vriendin Miriam werken als borduurster bij het atelier Hartnell. Ze worden gevraagd mee te werken aan de bruidsjurk van prinses Elizabeth. Door de Netflix-serie The Crown is er veel belangstelling voor het Britse koningshuis, dus dit boek is op het juiste moment verschenen. De schrijfster heeft veel onderzoek gedaan. Waarheid en fictie worden goed verweven door het verhaal, waardoor het werk in het atelier heel geloofwaardig overkomt. Een aantal toevalligheden vond ik minder realistisch, zoals de afzegging waardoor Heather naar Buckingham palace kon. Het verhaal wordt verteld vanuit drie wisselende perspectieven in twee tijdsperiodes. Deze drie vrouwen zijn met elkaar verbonden door de koninklijke bruidsjurk. We beginnen met Heather in 2016. Zij verliest haar oma en erft een doos met borduurwerken en foto’s. Dat roept veel vragen op. Ze gaat op onderzoek uit en duikt in het verborgen leven van haar oma Ann. Daarvoor gaan we terug naar het naoorlogse Engeland, waar Ann eerst samenwoont met haar schoonzus Milly en later met Miriam. Ann is plichtsgetrouw, integer en alledaags. Ze is dan ook verbaasd als een jongeman uit de hogere klasse interesse in haar heeft. Maar een schokkende gebeurtenis dringt haar alles achter te laten. De Joodse Miriam bracht de oorlog door in Frankrijk en heeft er moeite mee dat zij als enige van haar familie overleefde. Haar personage sprak me meer aan dan die van Ann. Ann bleef wat kleurloos en kwam niet echt dichtbij, schijnbaar ook niet bij haar vriendin, want hun vriendschap hield – jammer genoeg – geen stand. Maar het kan ook komen omdat we later meer van Miriam lezen waardoor haar karakter duidelijker is gaan leven. Het verhaal wordt mooi afgerond als Heather (leuk detail: vertaalt heide) haar oma’s verhaal gaandeweg ontrafeld heeft. Het is een origineel verhaal, want meestal is er vooral aandacht voor de ontwerper, maar in dit boek krijgen de mensen die achter de schermen met vaardige handen aan het ontwerp werkten, de aandacht. Het verhaal blijft boeiend tot het eind.