Ontroerend, hartverwarmend en romantisch

Kate heeft verlof genomen om haar oma te helpen bij het renoveren van Chapel Bluff, het huis waar haar oma is opgegroeid. Het is leuk om met hen mee te leven wanneer ze zowel het huis als hun leven daar opbouwen. Kate is meteen ondersteboven van klusjesman Matt, maar hij is stug en gesloten. Naarmate ze vaker in elkaars gezelschap verkeren, ontstaat er een vriendschappelijke band tussen hen, totdat Tyler Kate mee uitvraagt en Matt ontdekt dat zijn gevoelens hem voor de gek hielden.

Geleidelijk leert de lezer Matt beter kennen en dan wordt duidelijk waarom hij zo huiverig is voor relaties. Zijn verleden geeft hem diepgang en maakt dat je sympathie voor hem voelt. Kate kan erg opdringerig overkomen, dat heeft ze vast van haar oma geërfd. Ze accepteren geen ‘nee’ als Matt niet wil blijven eten. Zo wordt hij ongewild het leven van oma en Kate ingetrokken. Leuk dat de vrienden van oma met hun eigenaardigheden een rol in het verhaal spelen. Over hun pokeravonden zullen de meningen verschillen. Kate betrekt God bij haar leven en is bereid ver te gaan omdat ze denkt daarin God te volgen. Het einde wordt ineens een soort versnelde opsomming: December ging over in januari, januari maakte plaats voor februari, enz. Het leven lijkt weer zijn gewone gang te gaan voor Kate, maar Becky Wade laat de lezers uiteindelijk het boek met een gelukzalig gevoel sluiten.

Het wachten waard is met veel vaart en enige humor geschreven. Het is ontroerend, romantisch en hartverwarmend.