Een hoofd vol takken

Het boek 'Takkenhoofd' gaat over Sofie en haar Opa. Sofie is een kermiskind en woont een groot deel van het jaar, tijdens het kermisseizoen, bij haar Opa en zijn hondje Whisky in het bos. Dit jaar maakt Sofie zich een beetje zorgen om Opa, want hij lijkt wat in de war. Gaat het wel goed met hem? Ondertussen raakt Sofie goed bevriend met haar nieuwe klasgenoot Mo en zijn aardige familie.
Ik heb dit verhaal met plezier gelezen. Het is een vlot geschreven jeugdboek met mooie illustraties. Wat ik vooral sterk vond aan dit verhaal is het loyaliteitsconflict van Sofie dat goed naar voren wordt gebracht. Wat moet je doen als je je (terecht) zorgen om iemand maakt, maar je hebt diegene beloofd dat je er niets over zou zeggen tegen een ander? Een verhaal als dit kan goed helpen om daar met kinderen een gesprek over op gang te krijgen. Andere serieuze momenten die ik knap verwerkt vond, draaiden om de reden dat Opa's hondje Whisky heet en Mo die met zijn familie moest vluchten. Inge Besaris haalt daarmee serieuze thema's aan zonder meteen iets heel zwaars te schrijven, want er zitten ook genoeg luchtige en grappige momenten in dit boek.
Hoewel het niet afgeraffeld overkomt, lijken sommige momenten wel wat snel te gaan; nogal plots of van de hak op de tak (toepasselijke uitdrukking, dacht ik zo), maar aangezien het een jeugdboek is begrijp ik dat wel, want het moet niet te traag worden.
De titel vind ik mooi gevonden bij het thema van het boek. Een hoofd vol takken. Ik denk dat de meeste mensen dat gevoel wel ergens begrijpen: je hoofd zit (te) vol, je overziet het allemaal even niet meer. Door de bomen het bos niet meer zin, maar dan vanbinnen. Ik had er nooit zo over nagedacht; maar ik kan me voorstellen dat het voor mensen die verwarder raken (bijvoorbeeld door ouderdom) ook zo kan voelen.