Chic boek

Toen ik Maus oppakte en begon te lezen, zag ik meteen dat dit geen gewone graphic novel is. Het boek vertelt de Holocaust met dieren, en die afstand maakt het juist nog harder. Het verschil tussen de tekenstijl en het zware verhaal raakte me diep. Ik koos Maus omdat iedereen het ziet als een grote mijlpaal in de beeldroman, en omdat ik wilde weten hoe een graphic novel zo'n zwaar historisch onderwerp kan dragen.
Wat mij echt opviel tijdens het lezen, waren de bouwstenen die Spiegelman in het verhaal stopt. Ik zag dat de vertelwijze steeds springt tussen nu, (wanneer Art zijn vader interviewt) en vroeger, (wanneer Vladek zich herinnert aan de oorlog). De dubbele tijdslijn laat de lezer niet alleen het historische verhaal leren, maar laat ook de impact van het verhaal op de volgende generatie zien. De personages blijven ingewikkeld. Vladek is een slachtoffer, maar Vladek is ook koppig, moeilijk en beschadigd. Dat maakt hem menselijker dan veel oorlogsverhalen waar slachtoffers vaak geïdealiseerd worden.
De lezer merkt dat de beeldtechnieken de inhoud duidelijker maken. De keuze om Joden als muizen en nazi's als katten te laten zien lijkt eerst simpel, maar de keuze werkt heel sterk als symbool. Door de zwart-witstijl geeft het een documentaire-gevoel, bijna alsof je oude foto's doorbladert. De lezer merkt ook dat Spiegelman vaak kaderbreuken en close-ups gebruikt om emoties te laten zien, vooral angst, wantrouwen en trauma. Daarom voelt de lezer de beklemming die Vladek beschrijft.
Mijn mening over het boek is voornamelijk positief. Ik vind het indrukwekkend hoe Spiegelman een historisch trauma toegankelijk maakt zonder het te bagatelliseren. De combinatie van persoonlijke herinneringen en visuele symbolen maakt het verhaal bijzonder. Een minpunt is dat Vladek's gedrag soms zo irritant wordt neergezet dat zijn gedrag het hoofdverhaal afleidt. Ik begrijp ook dat zijn gedrag zo wordt neergezet, want de bedoeling is om zijn gedrag zo te laten zien; Trauma laat littekens achter die generaties lang blijven doorwerken.
Mijn eindoordeel is dat Maus een uitzonderlijke graphic novel is die bewijst dat graphic novels even literair en betekenisvol kunnen zijn als romans. Het is een werk dat je niet alleen leest, maar ook voelt en het is iets dat blijft hangen.