Recensie Ik moet je iets vertellen

Faye, Amber, Maggie en Christie 4 vrouwen woonachtig in Summerstreet.
Faye en haar dochter Amber, een moeder die er tot in het dwangmatige alles aan doet om haar kind een veilige thuis te geven. Maar voor Amber is het allemaal te veel en als jonge meid wil ze de wereld verkennen met haar eerste grote liefde Karl. Wat maakt dat Faye alles zodanig onder conrole wil houden? En hoe houd ze zich staande nu haar levensdoel uit huis gaat?

Maggie komt na een grote teleurstelling in de liefde terug naar huis om voor haar moeder te zorgen. Des te meer begint ze te beseffen dat ze haar demonen uit haar kindertijd niet heeft losgelaten.

Christie staat deze vrouwen bij in hun strijd, ze worden hartsvriendinnen en de wijze Christie weet altijd de juiste woorden van troost en raad. Maar ook bij haar hangt er een zware last op haar schouders die ze al jaren probeert te negeren. En het lijkt alsof haar verleden haar blijft achtervolgen. Kiest ze voor de veiligheid en zekerheid van haar gezin of voor de waarheid, een waarheid waardoor ze alles kan verliezen wat haar lief is.

Dit is een feel good roman waarbij je niet hoeft na te denken en gewoon lekker kunt wegdromen wetene dat alles wel weer goed komt. Kelly schrijft vlot en geeft uitgebreide beschrijvingen wat het boek alleen maar ten goede komt. Desondanks wisseld ze in het eerste gedeelte van het boek heel vaak tussen heden en verleden wat ook weer typisch is voor de schrijfster maar in dit boek werkte het soms verwarrend, misschien door de toch wel bizarre en erg foute vertaling en zinsbouw? Van dit soort boeken moet je houden, als je nood hebt een een luchtig vrolijk boek is Kelly degene die je meeneemt naar de ideale wereld.