eenzaam kind

over de schrijfstijl valt te twisten... doen we niet.
het verhaal op zich, daar gaat het om
wat zal ze, schrijft ze ook, eenzaam zijn geweest, wat een gemis..
ik zou net zo kwaad geweest zijn, net als de schrijver...maar na de uitleg begrip hebben, net hoewel het onvoorstelbaar is dat een moeder haar kinderen zo achterlaat..
heeft de vader de moeder behoorlijk ‘onder controle’.
In deze tijd is dat onvoorstelbaar dat door dreigementen een kind haar moeder niet meer mag zien ..
al met al een boek die behoorlijk indruk op me gemaakt heeft en ze heeft me aan het denken gezet.
dank me wel, Sophie Zeestraten