Jannelies Smit over Gezicht van de duivel

Iemand met de meest goede bedoelingen gaf mij dit boek. Met verbijstering heb ik het zitten lezen; hoe kan een zichzelf respecterende uitgever dit gebroddel presenteren als literaire thriller? Staat literair tegenwoordig voor eikenhouten dialogen, karakters met de diepgang van een vloeitje en een plot die samen te vatten is in één regel?
Ongelooflijk. Ik heb het boek uitgelezen omdat ik hoopte dat er nog verbetering zou optreden. Helaas gebeurde dat niet.
Een paar details: twee jonge mannelijke hoofdpersonen doen niet veel anders dan jointjes roken en zichzelf heel stoer vinden. Hun 'belevenissen' nemen echter een groot deel van het boek in beslag, en het is erg vermoeiend om hun houterige dialogen, die het niveau van een 12-jarige niet overschrijden, te moeten lezen. Zelfs de ontluikende verhouding tussen twee andere hoofdpersonen, waarbij enige erotiek blijkbaar niet mag ontbreken, wordt zodanig beschreven dat ik in elk geval mij niet voor kon stellen wat hier nou zo leuk aan was.
Heel, heel jammer! Er komt zoveel meer moois uit.