Een vrouw om nooit te vergeten

Het boek: De vergeten vrouwen is geschreven door de in Washington wonende Kristin Hannah. Voor vertaling zijn Marike Groot en Sander Brink verantwoordelijk. Hannah staat bekend als een schrijfster die epische boeken schrijft met een sterke vrouw in de hoofdrol. Na een opleiding communicatie heeft ze een opleiding rechten afgerond en is vervolgens advocaat geworden. Ze heeft een breed oeuvre aan boeken op haar naam staan. Haar eerste roman, A handful of heaven, is verschenen in 1991. De eerste bestseller van haar hand is : Het meer van herinnering. De nachtegaal is haar bekendste roman in ons land. Met het boek De vergeten vrouwen eert ze de vrouwen die dienden in Vietnam.

De hoofdpersoon, Frankie McGrath, meldt zich in 1966 aan bij het leger om als verpleegkundige gewonde soldaten te verzorgen tijdens de oorlog in Vietnam, waar ook haar broer mee vecht aan Amerikaanse zijde. In het kampement waar ze tewerkgesteld wordt raakt ze bevriend met Barbara en Ethel die een belangrijke rol in haar leven blijven spelen. Als verpleegkundige wordt ze niet alleen geconfronteerd met de meest gruwelijke verwondingen maar ook met de angst tijdens de aanvallen van de Vietnamese vijand. Ondanks de bizarre situatie is er ook ruimte voor romantiek. Haar thuiskomst na 2 jaar Vietnam mondt uit in een deceptie. Frankie wordt achtervolgd door nachtmerries en vindt noch bij haar ouders noch bij het leger gehoor. Het Amerikaanse volk veroordeelt de uitzichtloze oorlog en er wordt steevast ontkend dat er vrouwen, in welke hoedanigheid dan ook, in Vietnam zijn geweest tijdens de oorlog.
Hoewel voor mijn gevoel de betekenis van de titel van het boek pas in het laatste gedeelte echt aandacht krijgt wordt op pagina 30 de verhouding man/vrouw tijdens de oorlog duidelijk met de volgende zin: Ze ging aan boord van een vliegtuig met bestemming Vietnam, als enige vrouw vooraan in een rij van 257 soldaten in uniform. Het verhaal neemt je mee naar de slagvelden in Vietnam en geeft op een rauwe manier inzicht in de oorlog. Je zit er bijna middenin en hoort als het ware de geweerschoten. Het verhaal geeft goed weer dat in dergelijke situaties vriendschappen voor het leven worden gesloten zoals met Ethel en Barbara. Heel herkenbaar. Ook laat de auteur goed zien dat iemand compleet beschadigd uit de oorlog komt maar geen gehoor vindt in zijn/haar omgeving. Vergelijkbaar met de gevolgen van de 2e wereldoorlog. Dankzij haar eigen research naar de Vietnamoorlog heeft zij in haar boek mijn interesse gewekt in deze oorlog. Ze schrijft vlot zonder in herhalingen te vallen en heeft bij mij regelmatig tranen laten vloeien . Ik heb ook haar boek “De nachtegaal” gelezen maar “De vergeten vrouwen” staat nu op nr. 1. Gedurende het verhaal zie je Frankie groeien en toewerken naar een plaatsje in de heldenwand van haar vader.

Mijn quote is “Vrouwen kunnen helden zijn”. Een opmerking die Rye Walsh, die we later nog tegen komen, tegen Frankie maakt. Voor mijn gevoel is dit voor Frankie een trigger geweest om in het leger te gaan.
Dit boek meer waard dan 5 sterren. Je wordt er meteen in getrokken en blijft dat tot de laatste pagina.