Geen topper in het genre

Saskia Profijt (1967) stapte na het schrijven van twee romans over op het schrijven van thrillers. De leugenaar (2010) is haar eerste psychologische thriller. In 2011 verscheen haar tweede, De assistent. Haar derde psychologische thriller verschijnt in januari 2013 en krijgt de titel Zwijgplicht. De hoofdrol in die boeken is telkens weggelegd voor de menselijke leugendetector Fanny Engel.

In De leugenaar draait alles om de vermiste studente Chloe. Na een avondje stappen in een nachtclub in St-Tropez lijkt ze van de aardbodem te zijn verdwenen. De Franse recherche schakelt vrijwel direct de hulp van traumapsycholoog Fanny Engel in. Zij staat bekend om haar geweldige prestaties als menselijke leugendetector. Het is Fanny's taak de verdachten te betrappen op leugens tijdens de verhoren die de recherche uitvoert. Het wordt Fanny echter niet makkelijk gemaakt, want ze wordt gedurende het onderzoek constant lastiggevallen door een persoon van buitenaf. Het gaat zelfs zo ver dat Fanny zich niet meer op haar gemak voelt in haar eigen omgeving. Wanneer Fanny erachter komt dat ze niet enkel op haar intuïtie kan vertrouwen, staat ze al op het randje van de afgrond.

Saskia Profijt laat met De leugenaar zien dat ze over een vlotte pen beschikt, en een schrijfstijl die erg prettig leest. Het verhaal op zich is niet erg bijzonder, toch verveelt het niet. De spanning is ver te zoeken, maar het mysterie rondom het verdwenen meisje Chloe houdt de aandacht van de lezer vast. Van meet af aan wil je weten hoe het afloopt, wie de dader is. Soms komt het verhaal wel wat warrig over. Nieuwe hoofdstukken worden namelijk niet heel duidelijk aangegeven en het verhaal wordt vanuit meerdere personen verteld (voornamelijk vanuit ik-figuur Fanny Engel). De omgeving waarin het verhaal zich afspeelt is goed geschetst, en hoofdpersoon Fanny Engel komt erg goed uit de verf. Zij zit in een rolstoel en kampt daardoor met problemen, niet alleen praktische, maar ook op relationeel gebied. Haar functie als menselijke leugendetector wordt op een duidelijke manier uitgediept door tijdens de verhoren aan te geven waaraan je leugens kunt herkennen of juist niet. De opzet van het verhaal doet een beetje denken aan het gebeuren rondom de vermiste Natalee Holloway: mooi meisje dat vermist wordt (vermoedelijk in zee gedumpt), tropische temperaturen, vriendje die als verdachte wordt beschouwd enz.

De plot is wat dat betreft enerzijds verrassend, maar anderzijds ook wel een beetje teleurstellend. Al met al is De leugenaar geen topper in het genre, maar wel een smakelijk tussendoortje.