Bijt je door het eerste stuk heen, het wordt beter

Misschien een gekke start van een positieve recensie: ik moest me echt door het eerste deel heen bijten. Het is al door een andere recensent geschreven, maar het begin van het boek is simpelweg saai. Veel namen, weinig lijn. Houd vol!
Het deel van deze familiegeschiedenis dat zich richt op de Tweede Wereldoorlog en de nasleep daarvan (met als hoogtepunt het proces tegen generaal Jodl en de strijd van zijn weduwe om rehabilitatie) leest echter als een echte page-turner.
Misschien is het wel omdat het hier om een familiegeschiedenis gaat, dat het deel waar de schrijver ook echt zelf nog contact heeft kunnen hebben met ooms, tantes, neven en nichten, veel levender geschreven is dan het "historische" deel. Daarom vier en geen vijf sterren.
Voor de volledigheid: het eerste deel van het boek is zonder meer ook interessant, maar ik moest me er echt toe zetten.