Lezersrecensie
Must read voor iedereen die serieus aan oplossingen wil werken
Ik had “Hoe migratie echt werkt” van Hein de Haas al even liggen. Inmiddels heb ik het uit en kan ik zeggen dat het de moeite waard is.
Hein de Haas ontrafelt in dik 500 pagina’s 22 mythes rond migratie en asiel. Scherp maakt hij het onderscheid tussen groepen migranten (asielzoekers, arbeidsmigranten, gezinsleden), geeft gedetailleerde cijferreeksen van daadwerkelijke ontwikkelingen en daarmee een evidence-based weerwoord op de vaak platte standpunten in de Haagse politiek.
Het is een gids tot omdenken. Mensensmokkelaars blijken geen misdadigers te zijn die illegale migratie veroorzaken, maar reisagenten die mensen helpen te migreren naar landen waar overheden migratie onmogelijk proberen te maken. De gesmokkelden zijn geen slachtoffers, maar mensen die bewust op zoek gaan naar werk (en die bereid zijn de smokkelaars daarvoor te betalen). En alleen als er werk is, komen er migranten. Visaverplichtingen leiden tot meer migratie (en langduriger verblijf), ook zo’n voorbeeld van omdenken, zo laat De Haas zien.
De mythes zijn hardnekkig. Tot twee keer toe viel er een kabinet over. Het is het USP van de grootste partij in ons parlement. Dit leidt ertoe dat we ons de komende periode bij de publicatie van de verkiezingsprogramma’s iedere keer weer moeten afvragen: lost dit programma een probleem op of doen het alleen maar alsof.
Neem het programma van de BBB. De BBB stelt dat toegelaten vluchtelingen die het land waaruit ze zijn gevlucht bezoeken, hun vluchtelingenstatus direct kwijtraken. Na het boek van De Haas gelezen te hebben, voel je aan waarom dit soort stoere maatregelen averechts werkt. Het is immers goed voorstelbaar dat na een verandering van regiem (Syrië) sommige vluchtelingen polshoogte nemen in het land van herkomst. Voor sommigen zal het zodanig veilig blijken zijn dat ze met hun gezin terugkeren. Als het voorstel van de BBB wet wordt, dan zullen deze mensen het zekere voor het onzekere moeten nemen. Geen polshoogte nemen dus en dus geen kans op terugkeer. Was dat de bedoeling van de BBB?
Een goed boek, geen pageturner. De Haas schrijft dat hij de 22 hoofdstukken zelfstandig leesbaar wil laten zijn. Dat leidt voor de lezer die ze wel allemaal leest tot veel herhaling. Dat geldt ook voor de mythes zelf. Verschillende mythes gaan eigenlijk over dezelfde kernvragen en daarmee lijkt ook de analyse van die mythes soms erg op elkaar. De toon van De Haas is op punten wat belerend. Door scherp vast te houden aan de definities die hij hanteert, komen sommige delen van het boek wel ver van de ervaren werkelijkheid te staan. Daarmee is het zonder meer hanteerbaar voor de discussies op landelijk en Europees niveau, maar biedt het minder concrete handvatten voor het gesprek op lokaal niveau.
Conclusie: een must read voor iedereen die serieus aan oplossingen wil werken rond de problemen die er met migratie en asiel zijn.
Ik heb deze boekrecensie eerder ook op LinkedIn gepost.
Hein de Haas ontrafelt in dik 500 pagina’s 22 mythes rond migratie en asiel. Scherp maakt hij het onderscheid tussen groepen migranten (asielzoekers, arbeidsmigranten, gezinsleden), geeft gedetailleerde cijferreeksen van daadwerkelijke ontwikkelingen en daarmee een evidence-based weerwoord op de vaak platte standpunten in de Haagse politiek.
Het is een gids tot omdenken. Mensensmokkelaars blijken geen misdadigers te zijn die illegale migratie veroorzaken, maar reisagenten die mensen helpen te migreren naar landen waar overheden migratie onmogelijk proberen te maken. De gesmokkelden zijn geen slachtoffers, maar mensen die bewust op zoek gaan naar werk (en die bereid zijn de smokkelaars daarvoor te betalen). En alleen als er werk is, komen er migranten. Visaverplichtingen leiden tot meer migratie (en langduriger verblijf), ook zo’n voorbeeld van omdenken, zo laat De Haas zien.
De mythes zijn hardnekkig. Tot twee keer toe viel er een kabinet over. Het is het USP van de grootste partij in ons parlement. Dit leidt ertoe dat we ons de komende periode bij de publicatie van de verkiezingsprogramma’s iedere keer weer moeten afvragen: lost dit programma een probleem op of doen het alleen maar alsof.
Neem het programma van de BBB. De BBB stelt dat toegelaten vluchtelingen die het land waaruit ze zijn gevlucht bezoeken, hun vluchtelingenstatus direct kwijtraken. Na het boek van De Haas gelezen te hebben, voel je aan waarom dit soort stoere maatregelen averechts werkt. Het is immers goed voorstelbaar dat na een verandering van regiem (Syrië) sommige vluchtelingen polshoogte nemen in het land van herkomst. Voor sommigen zal het zodanig veilig blijken zijn dat ze met hun gezin terugkeren. Als het voorstel van de BBB wet wordt, dan zullen deze mensen het zekere voor het onzekere moeten nemen. Geen polshoogte nemen dus en dus geen kans op terugkeer. Was dat de bedoeling van de BBB?
Een goed boek, geen pageturner. De Haas schrijft dat hij de 22 hoofdstukken zelfstandig leesbaar wil laten zijn. Dat leidt voor de lezer die ze wel allemaal leest tot veel herhaling. Dat geldt ook voor de mythes zelf. Verschillende mythes gaan eigenlijk over dezelfde kernvragen en daarmee lijkt ook de analyse van die mythes soms erg op elkaar. De toon van De Haas is op punten wat belerend. Door scherp vast te houden aan de definities die hij hanteert, komen sommige delen van het boek wel ver van de ervaren werkelijkheid te staan. Daarmee is het zonder meer hanteerbaar voor de discussies op landelijk en Europees niveau, maar biedt het minder concrete handvatten voor het gesprek op lokaal niveau.
Conclusie: een must read voor iedereen die serieus aan oplossingen wil werken rond de problemen die er met migratie en asiel zijn.
Ik heb deze boekrecensie eerder ook op LinkedIn gepost.
1
Reageer op deze recensie
