Ongemakkelijk

De Druppel van Frederik Baas voelde vooral aan als ongemakkelijk. Je had enerzijds te doen met de hoofdpersoon Tom - gescheiden veertiger met een lastige puberzoon - die duidelijk een aandoening als autisme heeft. Hij wil zijn leven zo drastisch onder controle hebben, dat er geen speld tussen te krijgen is. Tot aan wat hij die avond op de televisie kijkt en hoe laat hij naar bed gaat, welke snacks hij erbij eet en tot de hoeveelheid tandpasta die hij op zijn borstel smeert (bij wijze van spreken), alles is georchestreerd.
Maar als er dan druppels van het plafond beginnen te vallen, weet Tom het zeker. Zijn bovenbuurman doet er alles aan om zijn leven te verpesten. En dat wordt van kwaad tot erger.

Knap hoe Frederik Baas Tom weet te omschrijven als een man die controledrift heeft, maar die langzaam begint kwijt te raken. Waar wij zelf onze schouders op zouden halen bij alles wat er gebeurt, hebben we toch ook met Tom te doen.