Steengoed

Eerste boe wat ik van Marion Pauw heb gelezen. Jij het het licht, wordt vanuit twee perspectieven geschreven, wat uiteindelijk naadloos in elkaar overloopt. Spanning wordt goed opgebouwd en het actuele thema - waar sommigen juist op afknappen - vind ik sterk neergezet. Het wegkijken wat de maatschappij niet wil weten, het wassen van “onze” handen in onschuld. Het wakkert besef en zelfreflectie aan. Wie ben jij zelf in een dergelijke situatie? Het literaire zit hem denk ik in de diepere laag van het boek, niet zo zeer in de beschrijvingen zelf. Desalniettemin, ik ben positief verrast en zal nog vaak terugdenken aan de boodschap die ik uit het boek gefilterd heb.