Een pareltje!

Österbotten, 17e eeuw. Als beloning krijgt de Zweedse soldaat Matts een klein pachtboerderijtje toegewezen in het beboste oosten van het rijk. Hij werkt hard om de bosgrond om zijn boerderij, die hij Nevabacka noemt, te ontginnen en een bestaan op te bouwen. Hierna volgen we volgende generaties van bewoners van de boerderij, en hun omgang met en strijd tegen de natuur. Er volgen oorlogen, tijden van honger en van voorspoed. Er wordt getrouwd, er worden kinderen geboren maar ook gerouwd.
Vierhonderd jaar later erft een vrouw de boerderij en het land. Als het laatst levende familielid moet ze besluiten of ze de boerderij behoudt of verkoopt.

Wat een geluk dat ik dit boek in deze tijd van het jaar mocht lezen. De herfst is toch wel het jaargetijde dat de natuur het meest aanwezig is, en laat nu alles in dit boek draaien om de natuur. Niet die van Nederland weliswaar maar van het prachtige Finland. Alles, maar dan ook alles aan dit boek ademt natuur. De natuur die geeft en neemt, zich laat bedwingen maar ook altijd mysterieus blijft. De kracht en de lieflijkheid ineen.

Ik heb van dit boek genoten! Je volgt de verschillende generaties bewoners van Nevabacka, telkens door de ogen van een ander familielid door de eeuwen heen. Hierbij is de vertelstijl ook diverse keren anders, maar telkens even mooi en passend. Er is een voortdurende ‘strijd’ tussen het geloof in god en het geloof in de natuurgoden, maar even zo vaak bestaat het gewoon naast elkaar.
Het verhaal is een echte slow read waar je de tijd voor moet nemen, maar grote kans dat je het door de meeslepende en lichte manier van vertellen sneller uitleest dan je misschien zou willen. Geen nood, dit is zo’n boek wat je ieder jaar in de herfst weer uit de kast kan pakken, of in de lente, zomer of winter. Gewoon wanneer je even behoefte hebt aan iets moois.

Naast het prachtige verhaal is de vormgeving van het boek overigens net zo mooi. Elke nieuwe eeuw start met een prachtig geïllustreerd tabblad met een gedicht. En ik ben niet zo snel geneigd om de vertaler van een boek te noemen maar in dit geval denk ik dat de vernoeming van deze prachtige vertaling vanuit het Zweeds door Janny Middelbeek-Oortgiesen absoluut op zijn plaats is.

Een pareltje, die absoluut in mijn top 5 van mooiste gelezen boeken van dit jaar gaat komen!