Taboedoorbrekend

Ik was ontzettend benieuwd naar dit boek. Vooral omdat er vaak heel stigmatiserend en afkeurend over swingers en andere relatievormen dan monogamie wordt geschreven. In alle eerlijkheid moet ik toegeven dat ik de eerste twee hoofdstukken met kleine ergernis heb gelezen. Op de één of andere manier vond ik dat er geen objectieve kijk werd neergezet, dat er dingen open bleven voor de lezer die deze met eigen fantasie of vooroordelen kan invullen. (‘Wat daar tijdens de openingsuren gebeurt, valt niet moeilijk voor te stellen.’) Dit gaf me het gevoel dat in plaats van het taboe te willen doorbreken, er net onwetendheid blijft bestaan.
Gelukkig kwam er vanaf hoofdstuk drie een keerpunt en werden de getuigenissen van swingers meer in de kijker gezet. Hun manier van denken, de wijze waarop ze omgaan met seksualiteit en hun ervaringen in ‘het wereldje’. Zij hebben wat mij betreft het stereotiepe vooroordeel over parenclubs en ENM-relaties doorbroken. Hun oprechtheid en de manier waarop ze open en eerlijk communiceren, vergt moed. In het begin stond ik sceptisch tegenover het bezoek van de auteur aan de parenclubs, omdat dit na sluitingstijd plaatsvond. Gelukkig heeft ze toch de moed gevonden om haar vooroordelen aan de kant te zetten en een club te bezoeken tijdens de openingsuren.
Ik kan oprecht niet anders dan mensen met vooroordelen aanraden dit boek met ruimdenkendheid en een open blik te lezen. Op deze manier kan dit boek hopelijk een taboe doorbreken en de vooroordelen de wereld uit helpen. Of op zijn minst al uit Vlaanderen en Nederland.

• boek gekregen via Hebban om te recenseren.