Een boek dat onder je huid kruipt

Littekens is een boek dat al snel benauwend aanvoelt. Patricia de Martelaere schrijft zo dat je al snel midden in de relatie van Vincent en Eva belandt, en dat voelt soms ongemakkelijk dichtbij. Het is een actueel verhaal nu er steeds meer aandacht is voor geweld binnen relaties.

Afwisselend lees je vanuit het perspectief van Eva en dan weer Vincent. Je wordt deelgenoot van hun gedachten en ziet hoe ze situaties ervaren, maar toch blijven ze beiden een raadsel. Je voelt hun onzekerheden, hun rationalisaties, hun angsten, maar toch blijven ze beiden op afstand.
Dat maakt het een interessant boek. Geen simpele personages. Geen ' goed' of 'fout'.

Het boek geeft dan ook geen duidelijke antwoorden. Je krijgt geen afgerond verhaal. Dat voelt enerzijds frustrerend, maar passend bij dit thema. Niet alles in het leven is netjes afgerond, zeker niet als het gaat over pijn, macht en afhankelijkheid in een relatie.

Al met al vond ik Littekens een beklemmend maar indrukwekkend boek. Het blijft nog even in je hoofd zitten, juist omdat het je dwingt na te denken over die grijze gebieden waar geen eenvoudige oplossingen bestaan.