piekerend drama

Heb mij wel vermaakt met dit boek, maar het voelde voor mij wat onaf. Wanneer bruch haar eindelijk op de hoogte stelt dat hij al die jaren heeft geweten van haar stil verzwegen leed is het boek uit. Hoe gaat het met hun verder en hun huis? Kon mij wel in de hoofdpersoon verplaatsen want ja soms wil je dingen liever vergeten dan deze op te rakkelen, al zal vergeten nooit lukken, maar sommige dingen wil je ook gewoon niet je leven laten beheersen. Het boek is allemaal vanuit emilia haar gedachtes geschreven en ja ik was ergens ook wel nieuwsgierig geweest naar zijn gedachtes. Het is wat een psychologisch boek met een open einde.