Advertentie

Via de facebookgroep "Selfpubcafe Auteurs en Lezers" mocht ik dit boek lezen.

De mooie grijsgroene cover straalt iets "unheimisch" en treurigs uit. Het verhaal is dat ook grotendeels.

Maar zelfs in alle duisternis schijnen er af en toe lichtjes. Mooie teksten zoals "Kortom, terwijl we samen brandden in de hel, liet mijn zus mij een stukje hemel proeven".

Het boek is niet dik (154 pagina's) en ik zag bij een recensie dat iemand schreef dat ze had gewild dat het boek dikker was, maar ik vind het juist mooi. Het is een klein verhaal met grote impact. Een pareltje dus.

Het verhaal switched tussen heden (1967) en verleden (1943). Het 1943 deel was niet verrassend of vernieuwend dat soort vehalen heb ik vaker gelezen. In de combinatie met het 1967 deel vind ik het wel goed. Ik vond het 1967 deel wel origineel.
Het einde verraste mij enorm en zet je aan het denken (daar houd ik van ;-)).

Ik vond het een mooi boek om te lezen en als selfpubboek zou ik niet weten wat een uitgever hier nog aan kan toevoegen. Knap gedaan en dus zeker een aanrader!.

Reacties op: Pareltje

7
De man met zwarte laarzen - O.g. Wilkins
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners