Vrij, maar vergeten

Ik begon aan dit boek zonder veel verwachtingen, maar al snel zat ik helemaal in de wereld van Addie.

Wat ik aan het verhaal zo leuk vind, is is dat het groots aanvoelt zonder zwaar te worden. Het springt van Parijs naar New York, van kunst naar liefde, en toch blijft het gemoedelijk en menselijk.

Aan het eind sloeg ik het boek dicht met een glimlach én een klein steekje in mijn hart. Het is alsof je een lange reis maakt met iemand die je bij aankomst niet meer herkent, maar jij haar wel.