Gedegen whodunnit

In 2003 debuteerde de van origine Engelse schrijfster Jacqueline Winspear met het boek Maisie Dobbs. Het boek won verschillende prijzen, waaronder de Agatha- en Alex Award voor het beste debuut 2003. De hoofdrol in het boek is weggelegd voor privé detective Maisie Dobbs. Inmiddels zijn er drie boeken over deze pientere en eigenzinnige dame verschenen. De witte veer is het tweede deel in de serie, dat onlangs verscheen bij uitgeverij De Fontein. In de loop van het jaar brengt deze uitgever deel drie in de reeks op de Nederlandse markt. ‘Maisies debuut’ is vooralsnog alleen in het Engels te verkrijgen.

In het jaar 1927 krijgt detective Maisie Dobbs een opdracht van de rijke industrieel Joseph Waite. Hij verzoekt haar luid en duidelijk om zijn weggelopen dochter Charlotte op te sporen en naar huis te brengen. Maisie aanvaardt de opdracht en gaat samen met haar assistent Billy Beale aan de slag. Al snel ontdekt Maisie dat drie vriendinnen van het meisje om het leven zijn gekomen. Twee daarvan in ieder geval duidelijk door een misdrijf. Maisie begint te vermoeden dat er een verband bestaat tussen de verdwijning van het meisje en haar vermoorde vriendinnen. Loopt Charlotte gevaar, of zit ze zelf achter de moorden? En wat betekenen de witte veertjes die Maisie steeds op de plaatsen van de misdrijven vindt? Vragen die schreeuwen om een antwoord en die Maisie terugvoeren naar de gruwelijke tijd van de Eerste Wereldoorlog

Jacqueline Winspear heeft met De witte veer puik schrijfwerk verricht. Ze weet een unieke sfeer te creëren die de lezer meevoert naar het Engeland ten tijde van en vlak na de Eerste Wereldoorlog. De toenmalige omgangsvormen en klasse verschillen weet ze geloofwaardig en treffend neer te zetten. ‘Verdikkie’ is het meest schokkende scheldwoord in het boek en past helemaal in het ietwat stijve taalgebruik dat de Engelsen toen ongetwijfeld bezigden.

Winspears schrijfstijl is degelijk en boeiend en legt een sepia laagje van vervlogen tijden over het verhaal. De witte veer is een rasechte whodunit met solide speurwerk en hier en daar een verrassing. Stap voor stap ontrafelt de aimabele Dobbs de vraagtekens rondom Charlotte’s verdwijning en de gepleegde moorden. Dit alles met intelligentie, gezond verstand en een bovenmatige intuïtie.

Er is maar één conclusie mogelijk: De witte veer is een verfrissend boek in het grote aanbod dat de boekhandel tegenwoordig rijk is. Hoofdpersoon Maisie Dobbs dwingt ondanks haar wat afstandelijke en kuise houding respect af en je kunt niet anders dan haar in je hart sluiten. Ik kan lezers maar één advies geven: Doe samen met Winspear een stapje terug in de tijd, laat je rustig meevoeren op het kabbelende verhaal en geniet van de nostalgische gevoelens die het weet los te maken. Mij is het in ieder geval goed bekomen.