Recept voor een goede thriller

‘The new mistress of thrillers’ prijkt op de cover van De kleur van jaloezie, het derde boek van Gay Longworth en het eerste in Nederlandse vertaling. Een dergelijke zinsnede schept verwachtingen en kan zelfs een teleurgestelde lezer in de hand werken, als het niet meer dan een loze kreet blijkt te zijn. In het geval van De kleur van jaloezie is er van deceptie geen sprake en komt het compliment Gay Longworth absoluut toe.

Als een clubje roeiers langs de Thames op een skelet stuit, is Detective Inspector Jessie Driver als eerste ter plaatsen. Al snel blijkt dat het skelet vrij vers is en door een zuurbad is ontdaan van huid en haar. Identificatie is moeilijk door het ontbreken van hoofd, handen en voeten. Door de uitzonderlijke toestand waar het lijk in verkeert, verdenkt Jessie in eerste instantie haar mannelijke collega’s van het uithalen van een flauwe grap om haar te stangen. Als jonge, bijdehante vrouw heeft ze het niet gemakkelijk in een omgeving die voornamelijk bestaat uit ‘stoere’ mannen. Jessie is echter niet van plan om zich te laten kennen en stort zich serieus en vol overgave op het onderzoek rondom het mysterieuze skelet. Door haar oplettendheid vindt ze toch een manier om de menselijke resten te kunnen identificeren. Het blijkt te gaan om de aan lager wal geraakte actrice Verity Shore, echtgenote van de uiterst populaire zanger P.J. Dean. Zo verwordt een vermeende flauwe grap ineens tot een serieus misdrijf. Terwijl Jessie probeert de waarheid rondom de dood van Verity te achterhalen, duikt er weer een lijk op van een celebrity. Dit keer gaat het om een kunstenares die connecties blijkt te hebben met Verity. Al snel rijst de vraag: is er een duister complot gaande of is er een seriemoordenaar actief die het voorzien heeft op beroemdheden? Aan Jessie de schone taak om het raadsel te ontrafelen en te voorkomen dat er nog meer doden vallen

De kleur van jaloezie is het recept voor een goede thriller. Alle ingrediënten die een boek spannend en lekker leesbaar maken zijn aanwezig: Een goed, sluitend plot, interessante karakters, onderhuidse spanning, en een gezonde dosis humor. Van hoofdpersoon Jessie spat de energie en vitaliteit af. De gedrevenheid waarmee ze zich op het onderzoek stort is fascinerend. Ook haar pogingen om zich te handhaven in een ‘mannelijke’ omgeving zijn heerlijk om te lezen. Vol verve gooit ze haar intuïtie in de strijd en maakt af en toe een zeer menselijke misstap. Het speurwerk in het boek is gedegen en heeft een geloofwaardig karakter. Longworth weet op zeer vaardige wijze de spanning in het verhaal steeds verder op te bouwen tot de schokkende climax. Doordat Longworth druppelsgewijs steeds meer achtergrondinformatie over de karakters prijsgeeft, krijgt het verhaal body en moet je je als lezer wel mee laten slepen. De beklemmende deken die over het verhaal hangt is bij tijd en wijle stevig voelbaar en leidt tot verstikkende situaties. Uitlezen van het boek is op een gegeven moment dan ook geen wens meer maar een must. Longworth heeft mij weten te verrassen met haar vlotte pen, originele plot en overtuigende karakters. De lezer die graag leest over seriemoordenaars en houdt van het prototype vrouwelijke speurder, zal dit boek zeker aanspreken. Ik wil in ieder geval graag meer van deze dame lezen!