Geen bezieling

Voormalig SAS-agent Chris Ryan deed inspiratie op voor zijn boeken tijdens talloze geheime missies over de hele wereld. Hij vocht mee in de Golfoorlog, nam deel aan scherpschutterscommando’s en bestreed terrorisme. Genoeg reden voor de BBC om een real life tv-serie (Hunting Chris Ryan) over de voormalige vechtjas te maken. De serie was een groot succes en werd bekroond. Ryan heeft inmiddels verschillende bestsellers op zijn naam staan. Het meest aansprekende boek is misschien wel De achtste man waarin hij verslag doet van zijn belevenissen tijdens de Golfoorlog. Zijn nieuwste boek Executie verscheen onlangs bij uitgeverij De Boekerij.

Matt Browning heeft een succesvolle carrière achter de rug bij de Britse Inlichtingendienst (De Firma) als hij besluit iets anders met zijn leven te gaan doen. Hij settelt zich aan de Spaanse kust en begint samen met zijn verloofde een restaurant en bar. Hij geniet van de zon, de rust en zijn goed gevulde bankrekening en is van plan dat de rest van zijn leven te blijven doen. Op een dag krijgt hij bezoek van een schim uit het verleden en is het gedaan met zijn rust. De Firma heeft blijkbaar nog een appeltje met hem te schillen en verplicht hem nog een laatste opdracht uit te voeren. Hij moet een fabriek opblazen in de voormalige Sovjet Unie die goud geld verdient met de handel in illegale pillen. Tegen zijn zin in neemt Matt de klus aan, de dreigementen van De Firma laten hem geen andere keus. Al gauw blijkt dat de opdracht niet zo simpel is als het lijkt en dat Matt zich in een wespennest bevindt waar hij bijna onmogelijk ongeschonden uit kan komen

De boeken van Chris Ryan schijnen garant te staan voor ‘vette actie’. Aangezien ik wel van een beetje vuurwerk houd, dus reden genoeg om eens kennis te maken met deze schrijver. Helaas viel het met die actie nogal mee. Executie staat bol van de clichés, is vaak erg kort door de bocht en op sommige momenten erg onrealistisch en emotieloos geschreven. Met een stoere man is niets mis, maar zonder een greintje emotie is het niet meer dan een weinig aansprekende lege huls. Het verhaal en ook de karakters bleven erg aan de oppervlakte. Van enige betrokkenheid bij de hoofdpersonen was dan ook geen sprake. Hierdoor kon het verhaal mij niet genoeg ‘pakken’ of boeien. De echte spanning ontbrak volledig. Aan explosies en lijken geen gebrek, maar als een verhaal geen bezieling heeft werkt dat beetje vuurwerk bij mij in ieder geval niet spanningsverhogend. Helaas dus geen onvervalste actie, nagelbijten van de spanning of op het puntje van mijn stoel zitten. In dit boek van Ryan miste ik alles wat een auteur als Lee Child bijvoorbeeld wel heeft: De vaardigheid om stevige scènes, aansprekende karakters en een verrassend plot te verwerken in een zinderend verhaal.