Geniaal plot!

Wat een verhaal! Ik heb wel vaker verhalen gelezen of films gekeken, waarbij ik mezelf voor het hoofd stootte: hoe ik dit niet heb zien aankomen! Ook hier is dit het geval. Wat een ontknoping! Het laatste hoofdstuk heb ik tot drie maal toe herlezen, om mezelf duidelijk te maken hoe de ware toedracht verliep. En dan komen eerder gelezen fragmenten weer opborrelen, die als puzzelstukjes in elkaar schuiven. Het is een slim plot, en vooral slim bedacht om er de lezer eigenlijk pas op de allerlaatste bladzijde mee te confronteren.
Het verhaal leek aanvankelijk een sequel te worden van ‘Edward’ (het vorige boek van de auteur), die je, voor alle duidelijkheid, niet hoeft gelezen te hebben. Al komt het best aardig over om dezelfde stijl weer te herkennen. Tal van mooie beschrijvingen, die herkenbaar aandoen. Af en toe fijnzinnige humor, zoals bijvoorbeeld deze zin: “Aiden had haar met open mond aangekeken: stukjes worst op een bedje van boerenkool.” De hallucinaties van Hilde, de hoofdpersoon, komen ook hier weer bovendrijven, waarbij de rol van Edward (haar knuffel als kind) gedeeltelijk overgenomen wordt door haar overleden ouders.
De verhaallijn wordt zodanig opgebouwd dat ik er volledig door in de ban raakte, zodat ik niet meer kon ophouden om verder te lezen. Ik voelde steeds weer onheil aankomen, en ging vaak zelfs protesteren in Hildes plaats. Hilde, die op haar beurt in de ban is van haar partner Aiden. Ondanks het feit dat Aiden vaak conservatief en tactloos overkomt, laat Hilde, met een bewonderenswaardige mildheid, alles over zich heen waaien.
En haar mildheid reikt veel verder; zo is er bijv. haar altruïstische houding tegenover iedereen die haar pad kruist. Het deed bij mij protest opborrelen: waar is je argwaan; heb je dan geen wantrouwen? Maar het is gelijk ook de reden waarom ik zo’n geweldige sympathie voor haar bleef behouden. En dan weet je dat het grote onheil nog moet komen (althans, er wordt een fatale afloop in de flaptekst vermeld). Een afloop, waar je denkt: nu ben ik de auteur te vlug af, want alles wijst in een bepaalde denkrichting.
Niet dus, en vooral het slimme plot liet bij me, als lezer, voornamelijk een bijzonder goed gevoel achter.
Ik heb een boek verslonden (bijna letterlijk), en het zal me nog lang bijblijven. Niet in het minst door een intelligente plotwending, die zich maar in weinig verhalen aanbiedt.
Ik las een prachtverhaal! En ik hoop dat ik de komende jaren nog vaak over deze prachtige ziel, Hilde, zal kunnen lezen!