actievolle scifi

Het jaar is 2665, Julian O’Mallaghan is op een doodgewone avond op patrouille, maar niets zal ooit meer hetzelfde voor hem zijn wanneer alles gruwelijk verkeerd gaat. Zijn vriendin Kim Katera wordt meegesleurd door de meest vreemde wezens die hij ooit in zijn leven heeft gezien.

Meteen vanaf het begin word je meegesleurd in het verhaal en in het leven van Julian. Je leert de wereld (zowel Boven als Onder) dan ook kennen via de personages. Pagina na pagina wordt een deel van de sluier opgelicht. De woorden die Pen Stewart zelf heeft uitgevonden (zoals stofsleuver) kan ik enkel maar appreciëren in een sci-fi/fantasyverhaal. Ik vind het geweldig hoe een schrijver op die manier de wereld zich eigen maakt, dan weet je, ja, die kent zijn/haar wereld. En dat lees je ook. Pen Stewart kent haar wereld moeiteloos.
Tijdens het lezen is me ook opgevallen dat je toch al een fervente sci-fi/fantasy lezer moet zijn om ervan te genieten. En oh boy, heb ik ervan genoten! De originele dystopische wereld die gecreëerd is, de wezens die aan de oppervlakte komen, de personages, de spanning, de conflicten. Maar meer nog, de klimaatproblemen die erin verwerkt worden zijn brandend actueel. Eens in het Onder kon ik enkel maar genieten van de volksverhalen die erbij gehaald werden zoals de bokkenrijders en Kludde.

Ik ben heel blij dat er een vervolg komt en kijk er al naar uit.
Aanrader!.