De tatoeëerder van Auschwitz

Op voorhand had ik mij bij het lezen van dit verhaal enigszins schrap gezet voor de heftigheid en emotie die het boek bij mij zou oproepen. Ondanks dat het verhaal gebaseerd is op waargebeurde feiten, wist de schrijfstijl mij niet te raken waardoor ik helaas niet volledig in dit verhaal gezogen werd. De manier van vertellen is wat fragmentarisch, samenvattend en ik miste bijvoorbeeld meer de woordelijke weerspiegeling van de innerlijke wereld van Lale en Gita. Het lijkt alsof je korte dagverslagen leest wat maakt dat ik het verhaal toch als wat oppervlakkig beleeft heb ondanks alle gruwelen.

Ik had verwacht gegrepen te worden, een brok in mijn keel te krijgen en de emotie te voelen. Dit bleef helaas uit. Hoewel het een bijzonder en heftig verhaal is, had ik er toch meer van verwacht.