Lezersrecensie
Alles wat er is : een indringend boek dat lang blijft nazinderen
Na twee thrillers slaat Inge Duine Alles wat er is een andere weg in en komt met een aangrijpende literaire roman die gaat over rouw, familie en het jarenlang zwijgen over pijnlijke gebeurtenissen.
In het boek word je meegenomen door Mira, die wordt geconfronteerd met de naderende dood van haar moeder Anne. Op hetzelfde moment wil haar neef Kees een boek schrijven over de familiegeschiedenis. Een geschiedenis die wordt getekend door drie zelfdodingen, verslavingen en psychische problemen, maar ook wordt getekend door het zwijgen dat de familie altijd over deze onderwerpen heeft gedaan.
In Alles wat er is wordt steeds meer duidelijk wat het zwijgen over de geschiedenis voor impact heeft gehad op de hele familie en op hun onderlinge band. Het is zeer knap hoe Inge Duine dit heeft beschreven en hoe je dit tijdens het lezen voelt, zonder dat het een heel zwaar boek wordt. Je wilt het boek verder lezen om te weten wat er in de familie is gebeurd, maar tegelijkertijd ook verder lezen om te ontdekken of het Mira lukt om los te komen van de zware last die op haar schouders ligt.
Hoewel er na het einde van het boek nog vragen open blijven, heeft het verhaal toch een bevredigend slot. Ondertussen zorgt het boek, met dit gekozen einde, ervoor dat je over de kwesties in Alles wat er is blijft nadenken. Ook als je het boek al een tijdje uit hebt.
Al met al is het een knap staaltje werk dat Duine met Alles wat er is heeft neergezet in haar eerste literaire roman die zeker smaakt naar meer. Het is een indringend boek dat nog lang blijft nazinderen. Een boek dat je aan het denken zet over familiebanden, trauma's en de gevolgen van het niet praten over pijnlijke onderwerpen.