Rauw, expliciet en verrassend diepgaand

Voor deze recensie ontving ik een recensie-exemplaar. Het feit dat dit een queer roman mét de nodige spice is, maakte me meteen nieuwsgierig.

In Vanilla volgen we Jip, die net uit een relatie komt met de man met wie hij samenwoonde. Om een nieuwe start te maken verhuist hij met zijn beste vrienden Guus en Ramon naar Amsterdam. Hij verlangt ernaar om opnieuw verliefd te worden, al blijft ergens de hoop knagen dat zijn ex terugkomt.

Tijdens een avondje uit maakt hij een opvallende afspraak: twaalf betekenisloze dates, waarna zijn liefdesverdriet verdwenen zou moeten zijn. Uiteraard staat daar iets tegenover. Wat volgt is een rauwe en eerlijke inkijk in het datingleven binnen de gay scene. Niet elke date is geslaagd, niet elke ontmoeting veilig of zacht. Het verhaal schuwt expliciete scènes met seks, alcohol en drugs niet, wat het boek uitgesproken maakt, maar ook realistisch.

Wat mij vooral raakte, is hoe sterk je als lezer in Jips hoofd zit. Zijn onzekerheid, verdriet en hoop zijn tastbaar. De schrijfstijl van Ype Driessen is vlot en meeslepend; dit is zo’n boek waarbij je ongemerkt blijft doorlezen.

Soms voelde het geheel wat repetitief aan, maar juist in die herhaling schuilt Jips ontwikkeling. Zijn groei voltrekt zich bijna ongemerkt, tot je achteraf beseft hoeveel hij veranderd is.
Het einde verraste me — mijn voorspelling bleek volledig fout. Voor mij had het slot nog iets uitgebreider gemogen om de emotionele impact te verdiepen.

Beoordeling: 3,5 sterren
Een rauwe, expliciete en tegelijk kwetsbare queer roman over liefde, verlies en jezelf hervinden na een breuk.