Kat-en-muisspel

Foutje met bloedige gevolgen.

Frits is een gerenommeerde en gevoelloze huurmoordenaar met een uitgebreide klantenkring. Hij staat bekend als De Crooner, hoewel hij die bijnaam verafschuwt en ziet zichzelf als de allerbeste. Wanneer hij echter een eliminatie niet helemaal vlekkeloos uitvoert weet hij dat zijn opdrachtgever, de gangsterbaas Stolten, niet zal rusten voordat de ‘faler’ uit de weg is geruimd. Het is dus van belang dat hij Stolten snel zelf vermoordt. Een welhaast onmogelijke opdracht, omdat de man omringd is door capabele lijfwachten en ook nog een legertje huurmoordenaars, aangevoerd door ‘De Prikker’ op Frits af kan en zal sturen. De laatste bedenkt een list. Hij neemt aan dat Stoltens studerende dochter, Merel, diens zwakke plek is en ontvoert haar met veel geweld.

Frits sluit Merel op in een caravan op een onherbergzame plaats. Na enige tijd ontwikkelt zich tussen hem beiden een band. Is er sprake van een Stockholm-syndroom of meer van een kat- en-muisspel? Tussen Frits en Merel, maar ook tussen Stolten en Frits die de cavalerie achter zich aan krijgt. Er vloeit dan ook veel bloed.

Frits moet vluchten en neemt Merel mee. Ze belanden op een eenzame boerderij, waar ook weer het nodige bloed vloeit. En dan komt het tot een ook voor uw recensent verrassende ontknoping.

Het (vele) geweld is eigenlijk bijzaak in dit boek. Het gaat veel meer om de overpeinzingen van Frits / De Crooner over zijn carrière als huurmoordenaar, zijn dialogen met Merel en de ontwikkeling van hun relatie. Hoewel ik een hekel heb aan de term psychologische thriller, vind ik deze term bij nader inzien zeker van toepassing op dit boek, hoewel de auteur zelf spreekt van thriller noir. Maar wat belangrijker is, de plot is knap en origineel geconstrueerd en ik heb het boek met veel genoegen gelezen.