Al wetende verteller

De ik, de al wetende verteller, suggereert vanuit het achteraf perspectief veel onheil & spanning. Maar het duurt tot meer dan halverwege voordat daar wat duidelijkheid en vaart in komt. Dat alwetende, afgewisseld met de onwetende maar suggererende ik ( de ik beleeft het dan maar vertelt het met de sluier van achteraf) ging mij op den duur tegen staan.
Anderzijds, het biedt een ontluisterrnde beschrijving van de gefortuneerde jeugd toendertijd aldaar. Halverwege komt het verhaal los en worden de perspnages boeiend, en de vertel trend minder (gemaakt) broeiend.
Ik had Wit gelezen, en wilde meer maar dit valt tegen - vaak weggelegd en toch maar weer verder geploegd.
,