Dad's Army

Het is november 2008 en Barack Obama wordt verkozen tot president van de Verenigde Staten. Bij de Big Guy, succesvol zakenman, begin 60, wit, inner-circle Republikein, slaat de uitslag in als een bom en hij besluit dezelfde avond nog dat hij iets moet doen om zijn geliefde Amerika te redden. Met een groepje gelijkgestemden, “conservatives of a certain age with an extra decimal point or two in the bank”, bespreekt hij misinformatiecampagnes en pakkende slogans. Ze komen in contact met iemand die ‘de generaal’ genoemd wordt en iets geheims militairs doet, ze schieten wat op een hooibaal en tegen de tijd dat de inauguratie van Obama plaatsvindt, hebben ze een pand in Washington gehuurd. Dan veroorzaakten de Proud Boys in januari 2021 met minder voorbereiding heel wat meer reuring.
Dat is ook het vreemde aan dit boek, dat in 2022 verscheen. De politieke satire komt niet erg van de grond en steekt bleek af bij de werkelijkheid. De lezer heeft al gekkere dingen zien gebeuren. Onhandige timing? Maar of je dat de auteur kunt verwijten, weet ik niet.
Nu gebeurt er natuurlijk meer: Big Guy’s vrouw gaat in rehab in een Betty Ford-kliniek (vertrouwd, ze kennen Betty nog van vroeger) en dochter Meghan, 18 jaar, komt tot de ontdekking dat in de echte wereld niet alles is wat het lijkt en Bambi niet altijd overleeft. Er zijn genoeg hilarische scènes, maar soms dacht ik: leg het nou niet uit, ik snap het zo ook wel. En dat verbaasde me bij deze auteur, die niet alleen romans en korte verhalen schrijft, maar ook docent creative writing is.