Wat een schrijver, wat een boek!

Alexander Colin is na Angsteiland terug met een nieuwe klepper, en hoe! Voor de lezers die Angsteiland nog niet hebben gelezen: geen excuses meer! De winter staat voor de deur, dus kruip onder een dekentje en lezen maar! En duik nadien in zijn 'Moederskind', want het is zó goed. Ik zou hier oneindig veel superlatieven kunnen neerpennen om de klasse van dit boek te decoreren, maar ik hou het op 'zó' met accent aigu. Dit boek is een overtreffende trap op zichzelf.

Wat ik ontzettend fijn vind aan deze schrijver, is zijn progressie. Deze getalenteerde jongeman legde de lat reeds hoog voor zijn eerste verhalen, en hij wordt alleen maar nóg beter. Ik ben ervan overtuigd dat we binnen enkele jaren deze schrijver in de top tien gaan zien binnenkomen. Niets zo mooi als al in een vroeg stadium zijn verhalen beginnen lezen, want deze reis gaat ons als lezer nog op prachtige bestemmingen brengen.

Alexander Colin schrijft toegankelijk en met veel zorg. Beklijvend, maar zonder 'goor' te worden. Hij is ook meester in je op het verkeerde pad te brengen, maar zonder jou als lezer te bedriegen. Het feit dat de thematiek van het boek ook zo realistisch is, maakt het extra spannend. Je leeft enorm met de personages mee, vooral met Eveline en Alice, want ze zouden zomaar je eigen vrouw, vriendin of dochter kunnen zijn. Door de verschillende verhaallijnen waan je jezelf een ware Sherlock Holmes, en na elk hoofdstuk denk je 'verdorie, mijn speurwerk zit er duidelijk nog niet op'. De plottwist op het einde is ook van zeer hoog niveau. Dit boek bewijst dat er anno 2024 nog originele verhalen bestaan.

Dankjewel, Alexander, om ons te laten genieten van dit pareltje!