Foenkinos, een ontdekking !

Verrassende schrijfstijl, aangenaam om lezen. Herkenbare situaties. Elk 'hoofdstuk' wordt afgewisseld met een mogelijke gedachte, verklaring, besluit zo origineel bedacht.
Als Francois, de man van Nathalie nog even gaat hardlopen en een zinnetje tegen haar zegt luistert ze niet echt. Heel confronterend als je leest dat het zijn laatste zin is omdat hij verongelukt die avond.
Dan beschrijft de schrijver de mogelijke zinnen die hij gezegd zou kunnen hebben.
-Ik houd van je
-Ik ben dol op je
-Eerst rennen dan verwennen
-Wat eten we vanavond
-Ik zou ook eens een boek moeten lezen
-We moeten echt Bernard en Nicole eens uitnodigen
-ik ga vandaag vooral mijn kuiten trainen
-vanavond maken we een kind

Ondanks de tragiek blijft het aangenaam om te lezen en wordt je onmiddellijk meegezogen in het verhaal.