Lezersrecensie
Beter een goede buur...
Na verschillende succesvolle boeken blijft de heer M. enigszins wanhopig doorschrijven, boekenbals bezoeken en zet hij zelfs zijn eigen, jonge vrouw in om niet in de vergetelheid te raken. In zijn meest succesvolle roman beschrijft de heer M. de verdwijning van leraar Landzaat. Deze leraar verdween terwijl hij onderweg naar Parijs een korte tussenstop maakte bij het vakantiehuis waar een leerlinge, met wie hij een affaire had gehad, en haar nieuwe vriendje verbleven. Een vreemde actie, misschien net zo vreemd als de onderbuurman van de heer M. De onderbuurman houdt de heer M. namelijk op een ongezonde manier in de gaten en bekritiseert alles, van zijn doen en laten tot zijn boeken. Tegelijkertijd probeert hij alles te weten te komen over de heer M. en zoekt hij situaties op waar de heer M. aanwezig is. Toch hebben de drie heren: de heer M., leraar Landzaat en de onderbuurman een connectie. Hoe is leraar Landzaat verdwenen en wat hebben de heer M., de onderbuurman en leraar Landzaat met elkaar te maken?
Het verhaal van de verdwijning van de leraar Landzaat wordt vanuit een aantal perspectieven verteld waaronder de heer M. zelf, de onderbuurman en de leerlinge. De verschillende perspectieven maken het verhaal interessant en levendig. In het laatste deel van het boek wordt ook de jonge vrouw van de heer M. als perspectief geïntroduceerd. Dit laatste perspectief voegt weinig toe aan het boek, het lijkt een bijna geforceerd perspectief te zijn.
Mede door de perspectieven ligt het leestempo hoog. Er wordt weinig tot geen moeilijk Nederlands gebruikt. Ook het ontbreken van zware moralen en metaforen maakt dat het boek een hoog tempo heeft.
Ondanks dat het einde voorspelbaar lijkt is het toch verrassend. Bovendien blijven er aan het einde een aantal vragen onbeantwoord. Wat is er verder met de leerlinge en haar vriendje gebeurd? Wat heeft de heer M. voor uitspraak op televisie gedaan? En de belangrijkste vraag: waarom heeft de onderbuurman een ziekelijke fascinatie met achtervolging en het doorlezen van de post van de heer M. aan toe? Misschien was het vereist voor het tempo, misschien was het bedoeld om wat mysterie te behouden.
Geachte heer M. zou passen bij lezers die van niet te zware romans met tempo en een beetje misdaad houden en die tegen wat onbeantwoorde vragen kunnen.